Wednesday, 11 January 2012
-
W ostatnim okresie coraz powszechniej stosowane są indywidualne jednostki chłodzące powietrze-klimatyzatory . Szczególnie ma to miejsce w pomieszczeniach handlowych oraz biurowych i w ograniczonym zakresie mieszkalnych. Ocenia się, że obecnie w Europie zainstalowanych jest około 7,5 mln klimatyzatorów indywidualnych. Przewiduje się, że w 2010 roku liczba tych jednostek wzrośnie do 21 mln sztuk. Wspomniana wcześniej Dyrektywa 2002/91/EC wprowadza kontrolę systemów klimatyzacyjnych przez niezależnych ekspertów dla jednostek o mocy większej niż 12 KW. Kontrola powinna być przeprowadzana co najmniej co 6 lat.
Przyjmuje się, że test sprawdzający wydajność chłodniczą tego typu klimatyzatora powinien odbywać się przy temperaturze termometru suchego wewnątrz pomieszczenia równej 27OC i temperaturze termometru mokrego 19OC, przy następujących parametrach powietrza zewnętrznego: temperatura termometru suchego 35OC, a temperatura termometru mokrego 24oC.
Hybrydowa - "sucha" wieża chłodnicza jest kombinacją "suchej" wieży oraz wieży z mokrym chłodzeniem. "Hybrydowa-sucha" wieża jest przystosowana do pracy zmiennej, zależnej od temperatury powietrza zewnętrznego. W dni zimne działa jako "sucha" wieża chłodnicza, powietrze przepływa przez wymiennik ciepła i przejmuje ciepło przez konwekcję. W ciepłe dni wymiennik ciepła jest zraszany wodą i odbiór ciepła następuje przez odparowanie wody w połączeniu z występującą konwekcją.
Wybór optymalnego systemu klimatyzacji dla rozpatrywanego budynku wymaga rozpatrzenia wielu problemów, a wśród nich:
• architektury budynku oraz funkcji poszczególnych pomieszczeń,
• rodzaju i intensywności zanieczyszczeń,
• obciążeń cieplnych i ich rozkładu w pomieszczeniu oraz budynku,
• zmienność obciążeń pomiędzy strefami,
• efektywność rozdziału powietrza,
• koszty inwestycyjne i eksploatacyjne klimatyzacji,
• warunki serwisowania,
• poziom hałasu,
• estetyka urządzeń klimatyzacyjnych.
Do problemów wymagających rozważenia pod kątem szerszego ich zastosowania w przyszłości zaliczyć można:
1. Stosowanie wentylacji mechanicznej i naturalnej zwane także układami hybrydowymi. Zastosowanie wentylacji hybrydowej pozwala na obniżenie zapotrzebowania energii nawet o 60%;
2. Precyzyjnego projektowania rozdziału powietrza który ma zasadniczy wpływ na efektywność całej instalacji klimatyzacji;
3. Określenie przyszłościowych zasad stosowania lub wykorzystywania światowych i europejskich dokumentów normalizacyjnych;
4. Wykorzystywanie symulacji komputerowej w nowotworzonych systemach klimatyzacji, a także w konstruowaniu nowych urządzeń;
5. Komputerowe kontrolowanie pomp, wentylatorów, urządzeń chłodniczych, co pozwala na uzyskanie oszczędności w wykorzystywanej energii;
6. Uwzględnianie w całości bilansu ciepła, możliwości pozyskiwania energii słonecznej poprzez stosowanie kolektorów słonecznych;
7. Stosowanie urządzeń o coraz lepszych parametrach technicznych np. kompaktowe wymienniki ciepła, wysokowydajne pompy ciepła itp.;
8. Nowe metody rekuperacji ciepła jak np. nocne magazynowanie chłodu do wykorzystania przez wodne urządzenia chłodnicze zasilające fan-coile i stropy lub bleki chłodzące, rekuperatory rotacyjne wykonane z tworzywa sztucznego
9. Badania w kierunku obniżenia oporu przepływu powietrza dla filtrów przy utrzymaniu wysokiej skuteczności, co skutkuje oszczędnością w zużywanej energii;
10. Pozyskiwanie chłodu z miejskich systemów centralnego ogrzewania;
11. Optymalizacja doboru wielkości urządzeń do wytwarzania zimnej wody (lodowej) dla klimatyzacji;
12. Stosowanie aktywnych tłumików wykorzystujących zjawisko znoszenia fal dźwiękowych;
13. Ukierunkowane podnoszenie poziomu kształcenia w politechnikach, a także aktywne kontynuowanie kształcenia podyplomowego dla utrzymania wysokiego poziomu wiedzy inżynierskiej;
14. Warunki stosowania gazowych nagrzewnic powietrza;
Pojawiają się prognozy, że po wejściu Polski do UE w latach 2004-2012 wielkość środków Unii Europejskiej postawionych Polsce do dyspozycji na inwestycje publiczne i inwestycje prorozwojowe wzrośnie kilkakrotnie. Jest to ogromne zadanie dla urzędników, ale także dla wszystkich którzy będą uczestniczyli we wznoszeniu obiektów i budowaniu elementów infrastruktury. Nasili się wiele problemów związanych z procesem inwestycyjnym, a między innymi takie jak:
1. Interesujące inwestora - energochłonność budynku w aspekcie rozwiązania architektonicznego, określenie przestrzeni budynku przeznaczonej na instalacje, np. powiększone będą przestrzenie dla przewodów wentylacyjnych, ponieważ zgodnie z wymaganiami Unii Europejskiej będzie wymagane okresowe czyszczenie tych instalacji. Instalacje wentylacyjne będą musiały być prowadzone tak, aby był dostęp do otworów rewizyjnych w przewodach oraz dostęp do wprowadzenia urządzeń czyszczących, zwiększą się wymagania związane z oddymianiem budynków, bo oprócz wymagań straży pożarnej będą znaczne wymagania ze strony firm ubezpieczeniowych;
2. Interesujące generalnego wykonawcę - warunki przejmowania instalacji w budynku, zasady przejmowania dokumentacji od podwykonawcy, pomiary kontrolne efektywności działania instalacji, testy urządzeń normalizacja i wymagania wg wytycznych opracowanych przez UE, usprawnienie relacji pomiędzy Generalnym Wykonawcą i Podwykonawcą;
3. Interesujące podwykonawcę i dostawcę urządzeń - zasady dopuszczania urządzeń do stosowania na rynku polskim (w tym w budownictwie), warunki praktycznej realizacji zobowiązań gwarancyjnych, eksploatacja systemów i wykonywanie obowiązków serwisowych. -
klimatyzacja wentylacja
Podstawowe kierunki rozwoju branży klimatyzacyjnej to:
• utrzymanie niskiej energochłonności,
• uzyskanie optymalnych warunków pracy urządzenia,
• wysoka efektywność działania,
• zmniejszanie wymiarów geometrycznych przy zachowaniu funkcji,
• przyjazne działanie w środowisku wewnętrznym,
• niski poziom hałasu.
Jednym z ważnych elementów projektowania klimatyzacji jest gospodarowanie energią. Uchwalona Dyrektywa 2002/91/EC Unii Europejskiej stanowić będzie podstawę do przyjmowania regulacji krajowych w zakresie gospodarowania energią w budynkach, co jest zgodne z postanowieniami Protokołu z Kyoto.
Obliczenia zapotrzebowania energii dla budynku powinny obejmować:
• kształt budynku i jego szczelność,
• ogrzewanie i ciepłą wodę,
• klimatyzację,
• wentylację,
• oświetlenie,
• usytuowanie budynku względem stron świata,
• zyski ciepła od nasłonecznienia oraz wykorzystanie energii słonecznej,
• wentylację naturalną,
• ustalenie optymalnych parametrów klimatu wewnętrznego.
Rys. 1. Otwarta wieża chłodnicza z mokrym chłodzeniem
